Het tranentrekkende verhaal over Greyfriar’s Bobby in Edinburgh

Op een oud fonteintje vlakbij de poort naar de Greyfriars Kirk staat het beeldje van de Skye terriër die 14 jaar lang bij het graf van zijn overleden baas John Gray zat. De hond werd verzorgd door de burgers van de stad en hij werd ook ingeschreven als inwoner van de stad om te voorkomen dat hij als zwerfhond zou eindigen. Op 1 oktober 2013 is er een restoratiespecialist ingehuurd om het beeldje schoon te maken en opnieuw in de was te zetten en er een patina laag op aan te brengen, omdat vooral zijn neus ontzettend afgesleten was, doordat iedereen hem daar aait.

Op het kerkhof van Greyfriars Kirk vindt u de grafsteen van Bobby en van zijn baasje John Gray. Het is echt een prachtig kerkhof met de grafstenen/monumenten aan de rand gewoon tegen de huizen aangebouwd.

Het verhaal van Bobby en zijn baasje luidt als volgt: In 1850 kwam een herder John Gray naar Edinburgh. Hij ruilde zijn herdersstaf in voor een gummiknuppel en ging als politieman (Bobby genoemd) werken. Edinburgh was in die tijd niet een plaats voor bangeriken, maar Gray en zijn hond Bobby patrouilleerden onverschrokken. Ze vonden onderdak in Cowgate, een smal steegje vlak bij de grote brug, dat zijn naam te danken had aan het feit dat het uitkwam bij de stadsmuren, waar buiten de weilanden waren waarop de koeien stonden. Het was een hele slechte buurt. Er werd op Grassmarket veel gehandeld in o.a. lijken en ze hielden er ’s nachts toezicht. Als de dienst er op zat bezochten ze een eetgelegenheid vlak bij de Greyfriars Church, waar ze graag geziene gasten waren, vooral Bobby was favoriet bij de kinderen. Omdat de sanitaire voorzieningen heel slecht waren, was het sterftecijfer in die buurt heel hoog en ook John Gray stierf aan TBC in 1858.

Foto: Grassmarket Mission

Bobby liep vooraan in de begrafenisstoet  n aar het kerkhof en ontsnapte ’s nachts uit het kosthuis en vond de weg terug naar het graf van zijn baasje.  De volgende morgen werd hij ontdekt en van het kerkhof gejaagd, maar keer op keer vond hij een andere manier om toch weer bij het graf te komen, zodat de kerkvaders het opgaven en hem daar de wacht lieten houden. Na een poos was hij heel beroemd en bezoekers kwamen hem altijd wat eten brengen en zelfs de voormalige collega’s van de politie kwamen regelmatig langs als ze hun ronde deden.

 

Foto van Edinburgh’s Museums and Galleries

Als u om 1 uur ’s middags het kanonschot wel eens gehoord hebt, zult u weten dat veel mensen van het geluid schrikken, maar voor Bobby was het het signaal dat zijn nieuwe vriend William Dow, een kastenmaker, er aan kwam om hem mee te nemen naar  ‘ John Traill’s Temperance  Coffee House’   om wat te eten.  Bobby kreeg altijd een pie.  Hier gingen Gray en Bobby ook vaak naar toe om te lunchen. Dit is nu Greyfriar Bobby’s Bar naast de ingang naar het kerkhof.

Dit ging een aantal jaren zo door, tot een onaardige inwoner van Edinburgh bij de autoriteiten meldde dat het zo toch echt niet kon en dat Bobby geen penning had en ook geen eigenaar en hij werd daarop gearresteerd, wat een opstand veroorzaakte onder de bevolking van die buurt. Er werd uiteindelijk geld opgehaald zodat er een penning voor hem gekocht kon worden, die hem met veel ceremonieel vertoon omgehangen werd door de burgemeester van Edinburgh (Lord Provost)  Chambers.  De penning hing aan een koperen halsband en had de inscriptie: ‘Greyfriars Bobby, from the Lord Provost 1867 Licensed’ .  Bobby’s halsband is tentoongesteld in het Museum of Edinburgh. Bobby bleef tot zijn dood in 1872 bij het graf zitten van zijn voormalige baasje.

Men zegt dat hij stiekem begraven is in een rustig hoekje van Greyfriars kerkhof op ong. 75 m. afstand van het graf van zijn baasje John Gray.

Barones Burdett-Coutts was bang dat Bobby in de vergetelheid zou raken en liet een bronzen Bobby maken door de beroemde beeldhouwer William Brodie. Het staat op een  fonteintje van graniet op de hoek van George IV Bridge en Candlemaker Row tegenover de ingang van Greyfriars Kirk.

Nog later werd er een steen gezet bij de ingang met de volgende tekst:
Greyfriars Bobby.
Gestorven 14 januari 1872, 16 jaar oud.
Laat zijn Loyaliteit en Toewijding een les zijn voor ons allemaal.

In 1961 maakte Walt Disney de film ‘Greyfriars Bobby’ , die gebaseerd was op het kinderboek met de zelfde naam van Eleanor Atkinson.

Kijk voor nog een andere bijzondere verhaal over Edinburgh  op: Burke & Hare, de lijkenpikkers van Edinburgh

Geplaatst in Achtergrond verhalen, Bijzondere plekken, Legenden en sterke verhalen over Schotland, Reis nieuws, Schotland, Tips | Tags: , , , , , | 1 reactie

Een gruwelijk verhaal over Burke & Hare: de lijkenpikkers uit Edinburgh

In het begin van de 19e uw was de universiteit van Edinburgh het centrum voor de  opleiding medicijnen en enorm veel studenten trokken naar de hoofdstad om zich als arts te bekwamen. Zij hadden voor de anatomie lessen natuurlijk lijken nodig en tot 1832 waren die niet legaal verkrijgbaar en moest er een oplossing gevonden worden.

En zoals dat nu eenmaal gaat, ( bedenk maar eens wat er een positieve en creatieve oplossingen gevonden worden tijdens de Corona tijd nu) waren er naast eerlijke inwoners van de stad ook  gewetenloze lieden die daar wel iets op wisten. Zij haalden de lijken uit de graven en verkochten die vervolgens aan de medische faculteiten  voor aardig wat geld. Misschien komt de uitdrukking: ‘De een zijn dood is de ander zijn brood’  hier wel vandaan? Het gevolg was dat er op iedere hoek van de kerkhoven wachttorens kwamen, waaruit bewakers het kerkhof in de gaten moesten houden.

Foto’s : TravellingWELL.nl

Ook aan het begin van de 19e eeuw verlieten heel veel bewoners van Ierland hun land op zoek naar een beter bestaan. William Burke en William Hare bevonden zich tussen die vluchtelingen en zij vonden, zonder dat zij elkaar kenden,  een baan bij het bedrijf dat het Union Canal tussen Edinburgh en Glasgow aanlegde. Later vonden  zij woonruimte in wat nu de oude stad heet, het gebied rond Grassmarket en Cowgate, waar de  woningen en daarmee de pensions  het goedkoopst waren.

William Hare kwam uit Ulster en moest zeer waarschijnlijk het land ontvluchten omdat hij vervolgd zou worden nadat hij het paard van zijn baas had gedood. Hij werkte aan het Union Canal en trok later naar Edinburgh en verbleef in Logue’s Lodging House. Logue stierf  heel snel nadat Hare er was komen wonen (verdacht??) en Hare trouwde met zijn vrouw Margaret Laird en zij verdienden hun geld met het Lodging House waar dakloze stumpers woonden.

William Burke kwam ook uit Ulster. Hij verliet zijn vrouw en kinderen en werkte ook aan het Union Canal. Hij ontmoette er Helen McDougall en zij trokken naar Edinburgh en huurden als getrouwd stel een kamer in het Lodging House van Burke en Margaret Laird.  Dit echtpaar had een slechte reputatie evenals de meeste inwoners van die buurt: criminelen, hoeren en anderen van laag allooi. Ze konden het  echter met zijn 4en  heel goed met elkaar vinden en werden vrienden of eigenlijk drinkmaatjes ( netjes uitgedrukt).
Foto : https://www.historic-uk.com/

In 1827 overleed een al wat oudere huurder, die Hare nog ruim £4.00 huur schuldig was. Burke hoorde Hare vloeken en had ineens een lumineus idee. Zij  haalden zijn lichaam uit zijn doodskist en vulde die vervolgens  met boomschors en reden het lichaam ’s nachts in een kruiwagen naar Surgeon’s Square, waar professor Knox hen £7.00 en 10 shilling betaalde voor het lijk en niet vroeg hoe ze aan hem kwamen. Ze vonden het een goede opbrengst voor slechts 1 nacht werk en een nieuwe broodwinning was ontstaan……Er was echter één nadeel: Ze moesten altijd wachten tot er weer een lijk was!

Gelukkig kwam er al gauw een nieuw slachtoffer en wel Joseph Miller, die al behoorlijk ziek was. Waarom zouden ze hem niet een handje helpen? Ze voerden hem een slechte kwaliteit whisky en de man stikte.
Foto: http://www.ourtownstories.co.uk/

Gretig zochten ze naar andere slachtoffers en jawel een zekere Abigail Simpson werd het huis binnen geleid en ook zij werd vakkundig koud gemaakt, zonder dat er sporen achterbleven op het lichaam. Zij brachten haar naar de professor voor ze goed en wel koud was en kregen £15.00 omdat ze nog zo vers was.

Deze praktijken gingen een aantal jaren zo door tot ze bijna  tegen de lamp liepen toen ze een prostituee vermoordden. Ze werd nl. herkend op de snijtafel door een aantal studenten, die haar intiem kenden, maar die wisten niet wie haar gebracht en verkocht hadden.

Foto: http://www.ourtownstories.co.uk/

Gelukkig liepen ze uiteindelijk toch tegen de lamp, toen een andere huurder haar kous zocht en een lijk onder haar bed vond. De heren werden opgepakt, maar Hare getuigde tegen Burke en alleen Burke werd veroordeeld. Hij werd opgehangen en daarna werd zijn lichaam naar de snijtafel gebracht, zodat hij hetzelfde lot onderging als zijn slachtoffers.  Zijn skelet kun je nog steeds bewonderen in het universitaire anatomische museum in Edinburgh.  De inwoners van Edinburgh waren enerzijds ontzettend  opgelucht, dat de moordenaar nu gepakt was, maar ook ontzettend kwaad en ze dreigden met een opstand als ze geen toestemming kregen om zijn dode lichaam te zien liggen op de snijtafel. De toestemming werd toen noodgedwongen gegeven en er stroomden meer dan 20.00 nieuwsgierigen langs de snijtafel.

Hare vluchtte na zijn vrijlating naar Engeland. Van hem werd nooit meer iets vernomen….. De dokter, die hun lijken kocht zonder te onderzoeken waar die lijken vandaan kwamen,  kreeg later berouw, waarop hij van de lijken, die hij gekocht had, kleine houten beeldjes maakte  en die in kleine doosjes begroef aan de kust. Het bleken er 17 te zijn, dus men neemt aan dat het duo 17 lijken door heeft verkocht aan hem.

Dit was een bekend kinderliedje in die tijd:

Up the close and down the stair,

In the house with Burke and Hare.

Burke’s the butcher, Hare’s the thief

Knox, the man who buys the beef.

 


Foto: TravellingWELL.nl

Er is een nu een  pole dance / lapdance bar naar het illustere duo genoemd: Burke and Hare Pub 2 High Riggs West Port.

 

 

Geplaatst in Achtergrond verhalen, Bijzondere plekken, Legenden en sterke verhalen over Schotland, Reizen Schotland, Schotland, Tips | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ontspannen op het schiereiland Cowal in B&B en dan een hele kleinschalige cruise

Kunt u zich wel voorstellen, dat er met alle stress van nu, in de komende maanden of misschien volgend voorjaar toch iets heerlijks  op u ligt te wachten?

Als we eind september weer op reis zouden kunnen gaan, spreekt deze gevarieerde reis  u misschien wel heel erg aan. En kan het niet in september, dan doet u het toch gewoon volgend jaar?
U begint met een paar dagen ( 4 nachten)  heerlijk ontspannen in een kleine B&B op het platteland op het schiereiland Cowal in west Argyll . Het is er buitengewoon rustig, het landschap is schitterend, je kunt er ritjes maken in de auto, op de fiets of wandelen, er zijn ruïnes van kastelen en kerkjes, musea, zwembaden met Spa faciliteiten, rondvaarten en er is een prachtige botanische tuin.

 

Vervolgens rijdt u richting de hoofdstad (wij zouden het een dorpje noemen) Dunoon, waar uw cruiseschip The Splendour  klaar ligt. Het is een verbouwde  houten vissersboot van 20 meter lang, die uiterst comfortabel en zeer zeewaardig is. Er zijn 5 hutten met eigen badkamer en u maakt uw 3 daagse cruise met max. 8 deelnemers, dus het is allemaal heel kleinschalig.

Heerlijk aan dek zitten of binnen als het wat frisser is, iedere dag een lekker ontbijt, lunch en diner, een schipper die ontzettend veel weet van het gebied en de flora en fauna en u gaat regelmatig met het kleine hulpbootje naar het vaste land om een bezoek aan een bezienswaardigheid te brengen of een wandeling te maken, als u dat zou willen.

 

En alsof het nog niet genoeg is, verblijft u de laatste 2 nachten in 1 van de mooiste B&B’s die ik gebruik in het stadje Maybole, een uurtje rijden ten zuiden van Glasgow.

Als u weer aankomt in IJmuiden, zult u zich herboren voelen!!

Klik op: Rondreis en Cruise om het hele programma te zien. Dit jaar kunt u nog vertrekken met de veerboot op 24 september en in 2021 zijn er vanaf april t/m oktober iedere maand mogelijkheden om deze reis te maken.

Geplaatst in Reis nieuws, Reizen Schotland, Rondreis en kleinschalige cruise in west Schotland, Schotland, Schotland cruises | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Ballindalloch Castle & Gardens en de Distillery in Speyside

 

 

@Ballindalloch Castle

Ballindalloch Castle, gelegen op de oevers van de River Avon, dichtbij de River Spey, is al sinds 1546, toen het gebouwd werd, in bezit van de Macpherson-Grant familie. He landgoed werd al in 1457 door koning James IV aan John Grant of Freuchie geschonken.
Het allereerste kasteel was zowel een fort als woonhuis en had een Z vorm. Het stenen woongedeelte van 3 verdiepingen werd in het noorden en zuiden beschermd door een hoge

@TravellingWELL.nl

ronde toren en de Spey en Avon vormden een natuurlijke  met water gevulde geul van het noorden naar het westen. Bij de ingang stond een apparaat waarmee stenen en afval naar beneden gekieperd konden worden als er onwelkome gasten aankwamen.
Men begrijpt eigenlijk niet waarom het kasteel niet op het iets hogere deel in het oosten gebouwd is, maar er is wel een legende, die ‘uitleg’ geeft. Tijdens de bouw verdwenen alle stenen en de fundering iedere nacht. Toen de toenmalige John Grant ’s nachts de wacht ging houden, werd hij met zijn mannen compleet weggeblazen door een enorme wind en een stem vertelde hem dat hij het  kasteel op de lage grond bij het water moest bouwen. En zo geschiedde……

@TravellingWELL.nl

In de 17e eeuw tijdens de Civil Wars, steunden de Clan Grant de Covenanters, die het parlement steunden tegen Charles I. De Royalists  ( die Charles I steunden)  vielen het kasteel aan, staken alles in brand en de Grants moesten vluchten. Binnen het jaar werden de Royalists al weer verslagen en kon de herbouw beginnen.

In de 18e eeuw werd de vleugel met 2 verdiepingen aan de zuidkant en de vleugel aan de noordkant ( voor de Franse meesterkok) gebouwd en hier kwam ook de Rose Garden.

De tweede aanval op het kasteel en het terrein kwam in augustus 1829 en deze keer niet door de mens maar door natuurgeweld. Tijdens een enorme storm overstroomden de rivieren, en alles wat het water tegenkwam werd vernield. De kelders liepen vol, de tuin was bedekt met ruim een meter zand en modder en er was een enorme scheur in de grond tussen het kasteel en de rivier.
Er moest een nieuw kasteel gebouwd werden en de werkzaamheden vonden plaats tussen 1848 en 1853. Het resultaat was een mooi, licht kasteel in de Schotse Baronial Stijl, maar gelukkig bleef de oorspronkelijke architectuur ook bewaard.

In de jaren 60 van de 20e eeuw werden er badkamers aangelegd en werden er Victoriaanse toevoegingen, die geen dienst meer deden, verwijderd. Een vleugel in het noordoosten werd afgebroken omdat het hout volledig verrot was. En in de jaren 90 werden de vertrekken, die door het publiek bezocht kunnen worden, gemoderniseerd en met hedendaagse design meubelen ingericht.

Boven de ingang tot het kasteel vindt u het Macpherson-Grant wapen met de inscriptie: Ye Lord shall preserve thy going out and thy coming in. Met aan de ene kant het jaartal 1546 en de andere kant 1850 en op deze manier wordt duidelijk gemaakt dat in dit kasteel de middeleeuwen met de overblijfselen van de versterkingen en de Victoriaanse tijd waarin de gentrificatie belangrijk is, allebei een belangrijke rol spelen.
Het resultaat is een kasteel, zoals kinderen zich een kasteel voorstellen: dikke muren, torens,  trappen, kelders, prachtige zalen etc.

Een korte rondleiding: het zakelijke gedeelte staat hieronder, maar het is denk ik ook aardig om te weten, dat de familie nog in een stuk woont, waar je als bezoeker niet komt, maar in de late herfst en winter als het kasteel gesloten is voor bezoekers, woont de familie in het hele kasteel. Een van de personeelsleden vertelde ons dat hij dan regelmatig een belletje of briefje krijgt of hij een bepaalde kamer klaar wil maken omdat er vrienden komen voor een drankje of i.d. Er staan en hangen ook best veel foto’s, wat het heel  intiem  maakt en waardoor het een ‘levend’  kasteel is.

@Ballindalloch Castle

De grootste en ook de indrukwekkendste kamer is de Dining Room. U komt via een brede trap vanuit de hal binnen in de oorspronkelijke Great Hall, het kloppende hart van het 16e eeuwse fort, waar  vele voetstappen van de clan chiefs en afgezanten van de koning op de stenen vloeren liggen. De originele enorme haard met het wapenschild van de Macpherson en de Grants neemt een centrale plek in.

In de hal bij de ingang vindt u een flinke collectie wapens bestaand uit degens, dolken, pistolen uit verschillende eeuwen en een collectie porselein.

@Ballindalloch Castle

In de noordwest vleugel is de Drawing Room, die tegelijkertijd met de zuidvleugel is gebouwd in 1770,  komt het meeste meubilair ook uit die tijd en een pronkstuk is de ovalen Sheraton tafel en een prachtige vergulde spiegel. Ernaast is de Laird’s Smoking Room, wat je nu de ‘mancave’ zou noemen. Lekker roken en genieten van een borrel terwijl je zaken maar ook privé gebeurtenissen bespreekt.
Lady Macpherson-Grant’s Bedroom is daar ook, maar die is ingericht met meubelen uit latere tijden. U kunt er rustig zonder kloppen naar binnen, want Lady Macpherson-Grant heeft nu een andere slaapkamer.

@Ballindalloch Castle

In de bibliotheek, die ook in 1770 gerestaureerd is staan de ong. 2500 boeken uit de 18 en 19 eeuw.

Waar de twee vleugels samenkomen is een toren, waarin nu de kinderkamer gemaakt is.  Je krijgt er een mooi beeld hoe kinderen opgroeiden.  Er staat een antieke kinderstoel, er is een verzameling antieke beren en het poppenhuis is veel nieuwer, maar helemaal gemaakt door de vader van de huidige laird voor zijn dochter Lucy. Eigenlijk hoorde deze toren bij het stuk dat door het personeel gebruikt werd.

Als je de smalle trap opgaat kom je in de bovenste kamer van de toren, vroeger de kamer voor de bewaker en later hoorde het gewoon bij het stuk van het personeel. Heel simpel,
geen enkele luxe en het wordt je meteen duidelijk dat er een groot verschil was tussen hun leven en dat van de laird en zijn gezin.

Onder de stenen vloeren van het stuk uit de 16e eeuw, ligt de kerker. Waar vroeger de vijanden opgeborgen werden, wordt nu al 3 eeuwen lang de wijn bewaard. Het was de favoriete plek van General James Grant en men zegt dat zijn geest ’s nachts door de gangen dwaalt op zoek naar zijn geliefde kelder, die hij maar niet kan vinden.  James is een beetje een vreemde eend in de vijver van deze familie: hij vocht in Amerika tijdens de onafhankelijkheidsoorlogen, werd beheerder van Stirling Castle en woonde nauwelijks op zijn eigen kasteel.

Zijn neef George Grant kreeg de titel: Sir George Macpherson-Grant of Ballindalloch’ en  zorgde er voor dat de namen van de twee oudste clans in Speyside Grant and Macpherson verbonden werden.  Het duurde tot 1978 dat er een vrouw eigenaar van Ballindalloch  werd. Dit was  Claire, de moeder van de huidige eigenaar Guy, die er nu samen met zijn vrouw Victoria voor zorgt dat het kasteel, landgoed en de distilleerderij goed beheerd worden en meegaan in de moderne tijd.

De tuinen zijn de lust en het leven van Claire, de moeder van de huidige bewoner. Samen met de hovenier heeft zij er voor gezorgd dat het beste resultaat bereikt wordt met niet zulke beste grond en een grillig klimaat.
De formele tuin werd aangelegd na de verbouwing in de tweede helft van de 19e eeuw. Je komt binnen bij de duiventil en ziet al snel dat er eigenlijk 3 tuinen zijn, die je kunt

@Ballindalloch Castle

verkennen. Een groot grasveld met  daarachter de rotstuin, waar vandaan je prachtig uitzicht op het kasteel hebt. Daarnaast de Courtyard Garden, die aan 3 kanten door het kasteel omringd wordt. Het is een klassieke, romantische tuin. Ten noorden van het kasteel ga je door een boog via een laan omzoomd met bomen naar de schitterende Walled Garden, die in 1996 helemaal gerestaureerd is ter gelegenheid van het 450 jarig bestaan van het kasteel.

Op het landgoed, waar in het hoogseizoen 35 personeelsleden werken, loopt de prachtige  gitzware kudde Aberdeen Angus koeien, die geen hoorns hebben . Ze stammen nog steeds af van de eerste kudde in 1860 en dit is dan ook de oudste bloedlijn Aberdeen Angus koeien ter wereld.

@Ballindalloch Castle

Voor de Biggles fans: Captain W.E. Johns schreef een flink aantal van zijn Biggles verhalen hier op Ballindalloch. In september 1944 werd hij huurder van Pitchroy Lodge op het landgoed van Ballindalloch. Hij had een ongelukkig huwelijk, zijn vrouw wilde niet scheiden, en hij trok zich met zijn nieuwe vriendin zo veel mogelijk terug op deze plek waar nauwelijks iemand wist waar het was.

@Pinterest

The Black Watch ontstond in dit gebied toen de toenmalige 9th Laird of Ballindalloch een onafhankelijke organisatie in het leven riep om het gebied te beschermen. Om hun regiment meer op te laten vallen kregen zij de rode jassen, die de Britse soldaten ook droegen en daarbij de nu beroemde donker groen, blauw en zwarte tartan. Deze dracht gecombineerd met hun taak van ‘watching over’  de Highlands, zorgde er voor dat de naam Black Watch in het leven geroepen werd en bleef.  Zij steunden de koning en hebben in de nadagen van Culloden een minder fraaie rol gespeeld, toen ze iedereen die maar iets met the Jacobites te maken zou hebben, gedood of in een iets gunstiger geval verdreven werd.

@TravellingWELLl.nl

Iets geks: Je hoort nooit iets over de toiletten van een bezienswaardigheid,maar hier wel. Ze zien er prachtig uit en de cartoons zijn ook heel grappig. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze in 2015  de prijs kregen in de  ‘Best Loos’ category of the 2015 Hudson’s Heritage Awards.  Ook als je niet naar het toilet hoeft is het leuk om even te kijken.

Er is een mooie speeltuin voor de jongere kinderen en een baan waar geracet kan worden  in trapauto’s en er zijn lama’s en ezels.

Openingstijden: van 10 april  tot 30 september van zondag t/m vrijdag van 10.00 – 17.00 (laatste toegang om 16.00). Entree: kasteel + tuin: volw. £12.00, 60+ £10.00, kinderen van 6 t/m 16 £6.00 en gezin t/m 3 kinderen £28.00. Alleen de tuin:  volw. £6.00, 60+ £6.00, kinderen van 6 t//m 16 £3.00 en gezin t/m 3 kinderen £14.00

Er is ook een Tearoom en winkel.

@BallindallochDistillery

Ballindalloch Estate Malt Distillery is de eerste Single Malt Distillery in Schotland en hij is in 2014 geopend. Niet dat de familie geen ervaring  had (the Macpherson-Grant family  had heel lang geleden al een distilleerderij).  Alles in de distilleerderij wordt met de hand gedaan. De chauffeur mag mee op de rondleiding, maar krijgt geen drank en hoeft ook niet te betalen.

Een bezoek moet aangevraagd en er zijn verschillende mogelijkheden:

De ‘gewone’ tour: van ma t/m vrij kun je een tour boeken, die ong. 2.5 uur duurt en waar max. 8 mensen meekunnen. De tour begint met koffie en een inleiding over Ballindalloch Estate, dan naar de distilleerderij, waar 3 personen alles doen en alle kennis hebben. Dan via de Filling Store naar het kleine Warehouse waar de tour afgesloten wordt omringd door de eerste vaten die gevuld zijn en die nog moeten rijpen voor het als whisky beschouwd mag worden. Prijs: £35.00

Ballindalloch Spirit: dit bezoek duurt 3.5 – 4 uur en er wordt niets afgeraffeld. Er mogen max. 6 mensen mee. Naast de dingen van de gewone tour, kunt u ook spreken met het team over wat ze gedaan hebben en doen. Later wordt de New Make Spirit geproefd en kunt u een vat vullen. De tour wordt afgesloten met een dram in de Club Room. Prijs: £75.00.

The Art of Whisky Making: een hele dag van 8.00 – 16.00. Dit is niet een  rondleiding of proeverij, maar een dag op  traditionele wijze  werken naast het team. Het hele proces wordt doorlopen van malen naar vaten in het Warehouse brengen.  De lunch is inclusief. En om u een zo goed mogelijk beeld te geven kunnen slechts 2 personen meedoen. Prijs: £175.00.

Ik kan natuurlijk zelf  over de distilleerderij schrijven, maar whisky liefhebber pur sang Aelith Savage, een blogger uit America met ontzettend veel volgers en gek op Schotland, heeft er al een schitterend verslag over geschreven. U vindt het hier.

Wij kunnen een prachtige reis op eigen gelegenheid voor u samenstellen, waarin u heel veel mooie plekken kunt bezoeken, naar het strand kunt gaan, kunt wandelen of fietsen en heerlijk ontspannen. Neem contact met ons op en we bespreken uw wensen.

@TravellingWELL.nl

 

Geplaatst in Achtergrond verhalen, Activiteiten in Schotland, Bijzondere plekken, Reisverslagen Schotland, Reizen Schotland, Schotland, Tips | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Een Keltische ‘handfasting’ ceremonie op prachtige plek in omgeving Loch Ness

Even iets  sprookjesachtig  tijdens   deze  ellendige  Corona   periode.   Voor  romantische  stelletjes   misschien  een  hele  mooie  gelegenheid  om elkaar   eeuwige  trouw  te  beloven  tijdens deze   Keltische   ‘ handfasting’   ceremonie.  Een bijzondere ceremonie, zonder officiële status, maar voor stellen, die gek op Schotland zijn en  die hun huwelijk iets speciaals mee willen geven, is dit het je van het.
Kacey, geboren en getogen in de Highlands en een gepassioneerde vertegenwoordiger van Schotland en de Keltische tradities, weet heel veel over de Schotse geschiedenis en allerlei ceremonies. Ze is al 17 jaar getrouwd, heeft 5 kinderen en is lid van de Cameron Clan. Ze  vindt het heerlijk om alle mooie Schotse tradities met anderen te delen, opdat die nooit verloren gaan. Ze zegt zelf: “ik houd ervan om nieuwe mensen te ontmoeten en hen onder te dompelen in de Schotse cultuur en ik hoop dat ik hen iets mee kan geven dat ze zich heel lang zullen herinneren en dat ze Schotland een blijvend plekje in hun hart gaan geven”.

De ceremonie:
U kunt opgehaald worden van uw accommodatieadres, als die op een redelijke reisafstand ligt, bijv. Inverness, maar u kunt er ook zelf naar toe rijden.
De ceremonie begint om 14.30 op een mooie, rustige plek met Keltische bloemenringen en een altaar met kaarsen en Kacey, gekleed in een traditionele Schotse  jurk, legt het Keltische ritueel van ‘handfasting’ uit. Na de traditionele introductie in het Gaelic, is de rest van de ceremonie in het Engels. Ze maakt uw beider handen met linten aan elkaar vast en u herhaalt de oude geloftes van ‘handbinding’ zoals dat al zo lang gedaan wordt.
U krijgt ook een Keltische amulet, die u geluk moet brengen en een document met de tekst er op.

Als u daarna geloften in uw eigen woorden wilt uitspreken, dan is daar ook gelegenheid voor. En wilt u elkaar graag een ring omdoen, dan kan dat ook. Er zijn geen regels m.b.t. de kleding. U trekt aan wat u het fijnste of mooiste vindt, want het is uw ceremonie.
Kacey heeft de ‘handfasting ceremony’ gedaan bij stellen in korte broeken, in lange broeken, hemdjes,  rokken, jurken, maar ook in traditionele Schotse huwelijkskleding, dus zij zal u niet vreemd aankijken.  Er is altijd iemand aanwezig, die tijdens de ceremonie op uw eigen camera foto’s kan maken.

Na de ceremonie kunt u een paar uurtjes heerlijk relaxen met zijn tweetjes bij het vuur tijdens een romantische en heerlijke Schotse gourmet picknick met drankjes (u kunt aangeven dat u een dieet hebt en ze houden er rekening mee).  Er is serviesgoed, glazen en is het wat fris dan zijn er dekens. Na afloop wordt u weer naar uw accommodatieadres gebracht of u rijdt zelf terug. Prijs p.p. £ 75.00 en wij kunnen dit voor u boeken.

Neem contact met ons op en we kunnen een heerlijk reisje voor u samenstellen, waar u naast deze handfasting ceremonie ook nog een schitterend deel van de Highlands of Scotland kunt zien. Ga op zoek naar  papegaaiduikers,  maak een boottochtje op een snelle rubberboot om dolfijnen te zien dartelen en spelen, ga  eten in een romantisch restaurantje midden tussen de bergen in de omgeving van de hoogste berg van Schotland, bezoek prachtige kerkhofjes met ontzettend oude Keltische kruisen, probeer of u Nessie of het zusje van Nessie kunt vinden of ga wandelen tot u geen voetzolen meer over hebt.

 

Geplaatst in Activiteiten in Schotland, Bijzondere plekken, Handfasting ceremonie in Schotland, Huwelijksaanzoek doen in Schotland, Reis nieuws, Reizen Schotland, Schotland, Tips | Tags: , | Een reactie plaatsen

Een boottochtje met Dolphin Spirit of Dolphin Misschief vanuit Inverness

 

 

Vorig jaar kwam ik heel toevallig, terwijl ik naar iets anders aan het zoeken was, dit kleine gespecialiseerde bedrijf tegen, Dolphin Spirits dat me meteen aansprak.
Het bedrijfje is gevestigd in de Marina bij de Moray Firth en zij hebben het geluk dat daar een kolonie dolfijnen leeft, dus de kans is heel groot dat u die ziet, maar ….. ze zitten niet aan touwtjes dus garanties krijgt u niet.

En in het hele vervelende geval dat u geen dolfijnen ziet, blijft het toch een prachtige tocht, want de omgeving is schitterend. De Moray Firth zelf, Chanonry Point vanwaar je over de Firth naar Fort George kijkt, dat nog gebruikt wordt als opleidingsschool voor soldaten en waar je dus gewoon tussen hen in loopt, Dornoch, het stadje waar Madonna trouwde, de prachtige kust en vele vele vogels in alle maten en soorten.

dolphin-spirit-500

 

Dolphin Spirit Wildlife Cruise (tot 60 passagiers per boottocht)
Voor een comfortabele, kindvriendelijke boottocht rond de Inner Moray Firth vanuit Inverness. Er is live commentaar tijdens iedere boottrip. De boot is stil, maakt weinig beweging in het water, waardoor de dolfijnen er weinig van merken.
U kunt binnen zitten achter dubbel glas en buiten. Het boottochtje duurt 1 uur en 15 minuten. Uw hond mag mee, mits hij aangelijnd is en zich kan gedragen. Er zijn 4 boottochtjes per dag. Om 10.00, 12.00, 14.00 en 16.00. Zit u in een rolstoel? Geen probleem, want u kunt gewoon aan boord.
Prijs: volw. £19.50, 65+ £18.50, kinderen van 4 t/m 14 j.£12.00 en een gezin van 2 volw. en 2 kinderen £58.00.

Dolphin Mischief 500

Dolphin Mischief RIB Experience (tot 12 passagiers per boottocht)
Een boottocht langs de Moray Coast op een snelle rubberboot, waarbij je adrenaline behoorlijk oploopt! Onder de Kessock Bridge door, langs Chanonry Point, waar vaak dolfijnen gespot worden en de Moray Firth in ter hoogte van Ardersier, waar Fort George staat. De boottocht duurt 2 uur. Zorg dat u lekker warm bent aangekleed en waterdichte schoenen/laarzen aan heeft, want het kan heel koud zijn en soms natuurlijk ook nat. U krijgt van het personeel een waterdicht jack en reddingsvest.
Prijs: volw. vanaf 16 jaar: £39.00 en kinderen van 12 t/m 15 jaar: £34.00. Vanaf 26 maart t/m 30 juni en vanaf 1 september t/m 31 oktober is er een boottocht om 10.30 en om 14.30. Vanaf 1 juli t/m 31 augustus zijn er 3 trips: om 9.30 , 12.30 en 15.30.

Klanten voor wie we een tochtje boekten waren zo enthousiast dat ik meteen overspoeld werd door foto’s, waarin duidelijk werd hoe dicht je bij de dolfijnen komt en hoe indrukwekkend dat is.

Dolfijnen in Moray Firth aangepast Vos

Kijk op onze reizen naar Schotlandom te zien wat u allemaal nog meer kunt doen, als we straks na het tijdperk Corona weer kunnen reizen. 

 
Geplaatst in Achtergrond verhalen, Activiteiten in Schotland, Bijzondere plekken, Reizen Schotland, Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Een deel van de North Coast 500 vanuit een comfortabele vakantiewoning aan zee

Het gebeurt me niet vaak, dat ik schrijf over allerlei bezienswaardigheden en activiteiten  in Schotland vanuit een van de adressen waar ik mee werk voor mijn klanten,  maar uitzonderingen vormen de regel, dus here we go.

We verbleven zelf 4 nachten in 1 van de 3 vakantiewoningen op het platteland op loopafstand van Castle of Mey. De woningen zijn niet luxe, maar alles wat je nodig hebt is aanwezig,  het is er heerlijk stil en er staat een welkomstmandje klaar, wat je een gevoel geeft dat je heel welkom bent. We vonden het heerlijk in de vakantiewoning waar je zo op de zee uitkijkt en Orkney ziet liggen, in het haventje liggen vaak zeehonden en de eigenlijk altijd aanwezige wind blaast de spinnenwebben lekker uit je hoofd.

Je kunt vanuit deze vakantiewoningen  allerlei kanten op en aan het einde van de dag kom je dan lekker terug op je vaste stek. Geen gepak en getrek, heerlijk !

Het al genoemde Castle of Mey,  waar Prins Charles een belangrijke rol speelt,  voelt alsof de familie er gewoon nog woont en waar knutselwerkjes van generaties (klein)kinderen hangen, kleding, brieven, kortom lekker kneuterig en warm. Er is ook een boerderij bij met gewoon vee,  maar ook rassen die niet zo veel voorkomen en die hier vertroeteld worden. De Queen Mother,  Queen Elizabeth’s moeder, zag Barrogill Castle, zoals het toen heette in 1952 voor het eerst toen ze in rouw was na de dood van haar echtgenoot King George. Ze genoot van de geïsoleerde ligging en de prachtige natuur en besloot om het kasteel te kopen en te herstellen en het zo voor de komende generaties te behouden. Zij legde ook de mooie tuin aan. Als de  Queen mother hier verbleef hield ze echt vakantie  en hiuurtje per dag ‘kantoor’ . Daarna ging ze naar buiten  om met haar corgies te wandelen of lange ritten te paard te maken. Haar gezelschapsdame kwam natuurlijk ook uit een zeer gegoede familie en zij werd de grootmoeder van Diana, dus misschien was de verbintenis tussen Charles en Di helemaal niet zo toevallig, maar gearrangeerd door de beide oma’s. Wie weet?

Eind juli begin augustus zijn de Highland Games, waar Prins Charles ook altijd bij is en hij voegt zich dan gewoon tussen het publiek. Het kan dus voorkomen dat je ineens wel naast een hele bekende Brit staat.
Ook een prachtige plek om naar toe te gaan is het natuurreservaat Dunnet Head, waar enorme kolonies zeevogels verblijven. In het voorjaar en vroege zomer zijn er ook papegaaiduikers. Er zijn geen faciliteiten zoals toiletten, bezoekerscentrum, maar wel 2 trails met informatie borden en uitzichtplateaus. Ook vanaf de grote parkeerplaats prachtig uitzicht. Op de noordelijkstestaat Dunnet Lighthouse, dat noordelijker ligt dan Moskou of Alaska.  De ramen staan op 105 m. boven het water, maar toch zijn ze kapotgeslagen door stenen die door de zee in de lucht.

 

Een andere ‘must’  go plek in ieder geval voor Gin liefhebbers is Rock Rose  Gin ( Dunnet Bay Distillers). De planten en kruiden worden zorgvuldig uitgezocht en geplukt voor Elizabeth, de traditionele koperen ketel haar werk gaat doen. De dampen gaan over de mand met kruiden, die er vervolgens voor zorgen dat de Rock Rose gin smaakt zoals ze smaakt. Alleen het hart wordt gebruikt en niet het hoofd en de staart (dit gebeurt ook bij whisky). De flessen worden met de hand gevuld en afgesloten met was voor ze een nummer krijgen en van een handtekening worden voorzien. De distilleerderij is dagelijks  ( behalve op zondag) geopend en er zijn regelmatig rondleidingen.

Nu we het toch over drank hebben kan Wolfburn Distillery  bij Thurso natuurlijk niet ontbreken. Het is de nieuwste  distilleerderij in dit gebied, die in 2013 heropend werd, nadat er eigenlijk niets over was van de oorspronkelijke distilleerderij.  Het logo en de naam komen uit een tekening door Konrad Gesner, een bioloog uit de 16e eeuw. De wolf was in die tijd een gewoon dier in het verre noorden van Schotland en aan de kust leefde een buitennatuurlijk familielid: de zeewolf. De gene die de zeewolf kon zien kon geluk en welvaart verwachten. Openingstijden: 1 april t/m 31 okt. van ma t/m vrij van 10.00 – 16.30 en de rondleiding is om 14.00.

En het blijft maar feest voor de drankfans, want in Wick staat natuurlijk de Old Pulteney Distillery. 
Opgericht in 1826 in een tijd waarin er nog geen wegen naar Wick waren en de distilleerderij afhankelijk was van de scheepvaart om de gerst aan te voeren en de malt whisky te verschepen. Wick werd beroemd door de vaten zilver (haringen) en de vaten goud (de whisky). De whisky wordt nog steeds op dezelfde traditionele wijze gemaakt en ook het karakter is nog steeds het zelfde: een heerlijke whisky zonder turfachtige smaak.  De rondleidingen vinden plaats om 11.00 en 14.00, maar u kunt ook vragen om een andere tijd als u contact opneemt.

Je bent nu toch in Wick dus ook daar maar even rondkijken. Het is een wat mistroostig plaatsje, waar eigenlijk alleen het stukje bij de haven nog wat levendig is.

De naam Wick komt van het Noorse woord voor baai en de Vikingen waren de eersten die de mond van de River Wick gebruikten als een haven voor hun boten. Wick wordt al in 1140 genoemd en de invloed  van hun taal op de plaatsnamen is er nog steeds. Koning James VI maakte Wick tot een Royal Burgh in 1589.

Wick was Europa’s eerste vissershaven voor haring tijdens de 19e eeuw. Thomas Telford had al in 1790 een haven ontworpen waar plaats was voor 300 schepen en een nieuw dorp op de zuidelijke oevers van de rivier waar 1000 mensen konden wonen.  Het nieuwe dorp werd Pulteneytown genoemd naar een voormalige voorzitter van de Britse Fisheries Society. In 1807 was de nieuwe haven klaar, maar hij was al snel te klein en werd verder uitgebouwd.  Er stonden in die tijd 17 rokerijen en er werden ong. 50.000 vaten haring gerookt die vervolgens geëxporteerd werden.   Er werkten 650 kuipers, die ternauwernood het benodigde aantal vaten konden maken.  De haringen hadden de prachtige naam: Silver Darlings!   Wick staat ook in het Guinness Book of Records omdat hier het kortste straatje in de hele wereld is. Ebenezer Place is 2.06m.  Het is het smalle stukje van het Mackays Hotel en men beschouwde dat in 1883 als een straat.

Ongeveer 5 mijl ten noorden van Wick ligt Castle Sinclair Girnigoe op een lang, smal stuk grond dat  uitsteekt in Sinclair Bay en  de Noordzee. Het is van het vasteland gescheiden door eigenlijk 1 zeearm, een goe, het viking woord voor rots of inham of diep ravijn, waar de zee kan komen. Verder is er een droge geul waar vroeger een ophaalbrug naar het kasteel was die beschermd werd door een barbican.

Er zijn twee groepjes gebouwen, die ook weer door een droge geul gescheiden zijn. Dit imposante fort werd in de 14e eeuw gebouwd en regelmatig verbouwd zodat het weer voldeed aan de eisen van de nieuwe tijden tot het in de 17e eeuw verlaten werd en deels werd afgebroken. Het is met Caithness leisteen gebouwd en rode zandsteen en was eens wit. Door de opgegraven voorwerpen kon men afleiden dat het kasteel een behoorlijk hoge status had en altijd de laatste moderne snufjes had. Het kasteel is geopend van begin mei tot eind september. Er is een nieuwe toegangsweg gekomen en er zijn borden met uitleg. De wandeling van ong. 750 m. vanaf de parkeerplaats bij Noss Head is vrij vlak, maar goede wandelschoenen zijn wel belangrijk.

Na alle drankgelagen in de 3 distilleries nu maar eens wat lichamelijke inspanning met een aantal wandelingen langs de prachtige kust. De allermooiste vind ik zelf de Duncansby Head Walkbij John O’Groats, die start op de parkeerplaats aldaar. Je ziet de prachtigste seastacks (grote stenen pilaren in het water) en  enorme gaten in de grond, bogen tussen de rotsen, heel veel vogels en vooral als het wat winderig is, slaan de golven tegen de kust: Awesome!! Het is een wandeling van ruim 8 km. maar je kunt natuurlijk ook gewoon eerder omdraaien en terug naar de parkeerplaats lopen.

Nog een hele bijzondere wandeling is de Holborn Head Walk vanuit Scrabster. Hij is  7.5 km. lang, je doet er ong. 2 uur over en de stijging is 120 m. Ook hier net als bij John O’Groats stacks, geo’s (diepe gaten) , blowholes ( het water spuit recht omhoog) , vogels en als je geluk hebt zeehonden/dolfijnen.

En dan zijn er natuurlijk nog de Whaligoe Steps and the Cairn of Get.

Deze wandeling bestaat uit 2 delen. Het eerste stuk gaat naar de Cairn of Get en het tweede stuk naar de Whalligoe Steps. De trap met 360 treden leidt naar een van de minst toegankelijke haventjes en werd gebruikt door de vissersvrouwen. De trap is heel steil, dus opletten is zeer belangrijk.  Onderaan de trap is een vlak stuk grond waar vroeger een lier stond om de gevangen vis uit de boten te takelen of om de boten uit het water te halen. De vissersvrouwen droegen vervolgens alle vis in manden de trap op en soms werd de haring ter plekke gezouten en weer in schepen geladen voor de export. In dit geval droegen de vrouwen ladingen zout van boven naar beneden. Op het hoogtepunt van de haringvangst waren er 24 vissersboten aan het werk. De naam komt van Whale Geo: gestrande walvissen werden hier naar toe gebracht en geslacht en bewerkt.

Na al dit moois, moet u nu weer omhoog en verdient u een drankje of wat lekkers na al die inspanning en dat kan in het kleine cafeetje met een hele enthousiaste eigenaar, die veel over deze plek kan vertellen.

Als u de weg oversteekt loopt u richting de Cairn of Get, een heel goed bewaard gebleven grafkamer. Deze grafkamer komt uit het brons tijdperk en had toen een dak, maar is nu open. Een gang leidt naar een binnen kamer tussen twee rechtopstaande platen steen. In deze omgeving staan veel meer overblijfselen uit het brons tijdperk.

 

Als u meer wilt weten over de brochs in Caithness moet u echt een bezoekje brengen aan Caithness Broch Centre bij Auckengill , waar een prachtig overzicht gegeven wordt over de vele brochs ( verstevigde woon/werktoren) , die zo veel verschillende functies hadden zoals  bijv. Thing’s Va Broch, die dienst deed als een Viking parlement. Open ma t/m vrij in april, mei, juni en sept .van 10.30 – 16.30 en in juli en aug ook op za en zo van 10.30 – 16.30. Toegang gratis.

Na al het natuurgeweld nog even in een klein stadje kijken? Caithness Horizons Museum and Art Gallery is heel interessant, vooral omdat er 3 totaal verschillende vaste exposities zijn. De stenen in de Early Medieval (vroeg middeleeuwse) tentoonstelling komen uit de 6e t/m 11 eeuw en de grootste stenen komen van de Pikten, die in die tijd heersten in dit deel van Schotland. Zij gebruikten prachtige kruisen en andere symbolen, die meestal op 1 zijde van de steen stonden. Hier vindt u echter ook stenen die een kruis aan beide kanten hebben en de afbeeldingen zijn ook ingewikkelder en komen vaak uit verder gelegen gebieden als Engeland en verder waar Caithness mee in verbinding stond.

 

Een andere tentoonstelling in het museum is  The History of the Dounreay Nuclear Research Establishment. Sinds de oprichting van Dounreay in 1955 heeft het een grote invloed op dit gebied gehad in sociaal en economisch gebied. Nu is het gesloten  en wordt het schoongemaakt en afgebroken. Om de geschiedenis van Dounreay voor de toekomst te bewaren en te interpreteren is er een Heritage Advisory Panel opgericht waarin Caithness Horizons de taak op zich genomen heeft om een deel van de voorwerpen in wisselende tentoonstellingen te laten zien.

Verder is er nog het Robert Dick Herbarium: het levenswerk van de lokale bakker, die geologie en planten zoeken en drogen als hobby bedreef. Hij was autodidact en heel kundig en had contacten  overal in de UK. De bewoners  realiseerden zich echter pas na zijn dood wat een bijzondere man hij was en hoe veel kennis hij bezat. Ze zamelden geld in voor een obelisk van graniet , die nog steeds  op het kerkhof staat. De enorme collectie planten wordt nu met geld van de regering gerestaureerd. Er is een draagbaar museumpje gemaakt, dat scholen kunnen lenen. Het zit in een kist en kan helemaal uitklappen.

Genoeg plekken en activiteiten om je er een aantal dagen te vermaken en dan heb ik nog niet eens genoemd dat je ook een dagtocht naar Orkney kunt maken. Je rijdt zelf naar John  O’Groats, stapt ’s morgens om 8.30  op de boot en bij de aanlegplaats op Orkney staat een busje klaar, waarmee je het hele eiland overrijdt naar de meest beroemde plekken: Kirkwall, Stromness, Skara Brae, Churchill Barriers, Ring of Brodgar en Stones of Stenness en  Italian Chapel en  u hebt vrij veel vrije tijd. Entreeprijzen  van Skara Brae en Italian Chapel zijn niet inclusief.  De chauffeur vertelt een hele boel over de plekken waar je langskomt, waardoor je veel ziet en veel te weten komt zonder dat je er zelf veel moet doen. Ideaal! Aan het eind van de middag en in het hoogseizoen om 19.00 vaar je terug, vele ervaringen rijker.

Houdt u van natuurgeweld, wandelen, whisky, gin en het rijden over smalle maar vaak wel vrij rustige weggetjes, dan is de North Coast 500 een geweldige ervaring.

We zullen het graag voor u regelen met verblijf in vakantiewoningen, B&B’s, een wat groter Guest House en ook een aantal nachten in een hut (a tiny house, die wij trekkershut, maar dan veel luxer zouden noemen) op waanzinnig mooie plekken behoort tot de mogelijkheden.

Kijk bij North Coast 500, het ultieme rondje in 14 dagen.

 

 

Geplaatst in Reis nieuws, Reisverslagen Schotland, Reizen Schotland, Tips | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

De Corona kilo’s er nog even afwerken? 4 daags wandelarrangement met kleine groep en gids vanuit 4**** Guest House is Spean Bridge

De enthousiaste eigenaren van dit wat grotere 4**** Guest House in Spean Bridge hebben in samenwerking met 2 lokale ervaren gidsen een wandelarrangement samengesteld waarin u 4 nachten in het Guest House verblijft incl. ontbijt en een 3 gangen diner en tijdens de 3 dagen iedere dag een prachtige wandeling maakt van min. 8 km. waarin u min. 400 meter stijgt.

In 2020 zou dit wandelarrangement 4 x georganiseerd worden, maar het Corona  virus heeft ook hier  roet in het eten gegooid en  nu is er nog 1  wandelarrangement over en wel van  5 – 9 oktober.  U vertrekt uit IJmuiden op 4 oktober , komt 5 oktober in de B&B aan en de 3 volgende dagen maakt u dan een wandeling in een kleine groep met gids.  Op  9 oktober vertrekt u weer naar Newcastle en op 10 oktober rijdt u weer aan wal in IJmuiden.

Inclusief de overtocht met de boot van IJmuiden naar Newcastle v.v. is de duur van het reisje 7 dagen. U geniet ’s morgens van een heerlijk ontbijt en ’s avonds van een 3 gangen maaltijd in het Guest House. Op de laatste avond gaat u samen met de andere deelnemers naar een plaatselijk restaurant voor een diner op eigen kosten.
Hoe ziet het wandelarrangement er uit?
U rijdt naar het Guesthouse in uw eigen auto of motor en verblijft 4 nachten in het zeer comfortabele 4 **** Guest House in Spean Bridge ( links onder aan de

pagina), ’s Avonds ontmoet u de andere deelnemers en de gids tijdens het diner in het Guest House. De volgende ochtend geniet u eerst van het uitgebreide ontbijt en vertrekt dan naar het beginpunt van de wandeling. Er wordt gecarpoold om zo weinig mogelijk auto’s in te zetten. De wandeling is min. 8 km., gaat vaak over ruig terrein zonder paden en u stijgt min. 400 m. De 
wandeling duurt tussen  3 en 6 uur en wordt er een langere of zwaardere wandeling gekozen dan duurt hij langer. De tweede en derde wandeldagen volgen het zelfde schema en na de 4e nacht vertrekt u weer na het ontbijt met hopelijk een voldaan gevoel en een hoofd vol prachtige beelden!

Groepsgrootte, conditie en gids (en)

Het arrangement vindt plaats als er min. 4 deelnemers zijn en de ideale groepsgrootte is 8 personen en 1 gids. Zijn er meer deelnemers (max. 14, want er kunnen niet meer personen in het Guest House overnachten) dan komt er een 2e gids bij. U moet een redelijk goede conditie hebben en het liefst wandelervaring met klimmen en dalen. Voor aanvang krijgt u een lijst waar uw kleding en schoenen aan moeten voldoen, zodat u goed voorbereid op pad gaat en een aantal tips, die het (wandel) leven gemakkelijker maken. Voor het arrangement in mei, september en oktober kunt u iedere dag kiezen uit 2 wandelingen, die het beste passen bij uw mogelijkheden/wensen. Lokale gidsen Dave en Hannah stellen de wandelingen samen en nemen de mogelijkheden en wensen van de groep als uitgangspunt. Zij hebben ook alternatieven als het weer omslaat of als er problemen op de route zijn. Dani en Cameron, de eigenaren van het Guest House, zijn zelf ook enorm sportief en zullen in ieder geval ieder 1 dag meelopen.  U kunt dus individueel inschrijven en ontmoet de andere deelnemers dan in het Guest House, maar u kunt natuurlijk ook met een paar familieleden of vrienden inschrijven of zelfs het hele wandelarrangement voor uw eigen groepje van max. 8 personen boeken. Dit kan misschien ook op een ander moment als u het heel vroeg aanvraagt en er nog plaats is in het Guest House.  Klik voor meer informatie over deze bijzondere wandelvakantie, de prijs, hoe hij er uit zou kunnen zien op 4 daags wandelarrangement met gids vanuit Spean Bridge

Geplaatst in Groepsreizen Schotland, Reis nieuws, Wandelreizen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Een paar dagen Lewis, een van de eilanden van de Buiten Hebriden

Vanuit Ullapool met de veerboot van CalMac naar Stornoway in ong . 3 uur, deze keer in het pikkedonker, wat ook wel apart is. Het enige wat je ziet is de lichtjes in de haven van vertrek en dan de lichtjes van de haven van aankomst en dan ook nog eens in de zwarte nacht naar je vakantiewoning in Barvas in het noorden van Lewis. Alles ging goed, de verwarming was aan, uitgepakt en de dag even bespreken onder het genot van een glaasje. Het kan minder!

De volgende dag scheen het zonnetje toen we opstonden. Wel koud, maar prachtig weer. Op pad naar Arnol Blackhouse, waar we heerlijk op ons gemak eerst de maquette hebben bekeken en toen het Blackhouse, dat vol rook stond. Het viel ons op dat het best wel een grote woning en stal was, maar er woonden waarschijnlijk ook best wel veel mensen. Ingenieus hoe zo’n rieten dak vastgehouden wordt door een net dat verzwaard is met keien. Aan de overkant stond de opvolger van het blackhouse, dat whitehouse genoemd werd. Een ‘gewone’  arbeiderswoning die nog tot in de 70er jaren bewoond werden.

Verder naar Shawbost Mill, midden in een weiland en prachtig gerestaureerd. In het ene hutje lag de molensteen en door een gangetje was de apparatuur verbonden met het tweede hutje. Interessant!

En weer verder naar de Carloway Broch, waar je helaas niet in kon, maar ook de buitenkant is interessant. Zo’n hoog gebouw moet invallende troepen toch afgeschrikt hebben.

De Callanish Standing Circle is vlak bij en dat was dan ook de volgende stop, maar eerst naar het restaurant om heerlijk te lunchen met mooi uitzicht. Wat is het leven toch verschrikkelijk.

De stenen stonden er nog steeds prachtig bij en we merkten nu ook dat de stenen voor sommige mensen toch een speciale betekenis hebben. Er liep nu een oudere man rond, die knuffelbeesten uit zijn rugzak haalde, liefdevol tegen hen sprak en ze op verschillende plekken tegen de stenen zette nadat hij de stenen geaaid had. Heel bijzonder.

Eigenlijk was ons programma voor de dag klaar, maar het was zulk prachtig weer en we hadden nog tijd genoeg, dus gewoon door richting de volgende stone circle vlakbij en daarna een schitterend stuk langs de zee met uitzichten waar je u tegen zei naar het Uig Sands Restaurant aan het eind van het weggetje op de punt. We gingen er niet in, maar als je daar toch dineert of luncht, dan is dat wel vanuit ‘a room with a view’.

Daarna op ons gemakje met zo nu en dan een fotostop terug naar onze vakantiewoning in Borvas, wat een dag!

’s Nachts begon het ontzettend te waaien en te regenen en jawel toen we de gordijnen opendeden, zat alles potdicht en regende het behoorlijk en stormde het nog harder. Heel rustig aangedaan, want zo kun je niets. Om een uur of 11.00 leek het iets beter te worden ,dus toch op pad naar het noordelijke punt The Butt of Lewis. We stopten eerst in het dorpje Niss bij het haventje en kregen daar een schouwspel te zien wat we nog nooit gezien hadden. De golven waren huizenhoog en zwiepten over de dam, die het haventje beschermde. Hele wolken water met schuim vlogen er overheen. Spectaculair!! We hebben de auto een paar maal verplaatst om weer andere foto’s te kunnen maken met het raampje open, zonder dat we zelf nat werden. Je kon gewoon niet uit de auto met de regen, wind en niet te vergeten metershoge golven die ook op de weg terechtkwamen.

We wilden ook beslist kijken hoe het er bij de vuurtoren uit zou zien en gingen zelfs uit de auto. Je kon bijna niet blijven staan, zo’n wind. Snel een paar foto’s en toen gauw terug in de droge, warme auto. Natuurlijk heb je liever mooi weer, maar we hadden dit niet willen missen.Terug langs ons huisje naar Stornoway, waar we eergisteravond in het pikkedonker aangekomen waren. Na wat gezoek vonden we Lews Castle, waar het museum was. Het ging mij in ieder geval vooral om de Lewis Men, het schaakspel uit de tijd van de Vikingen, die opgegraven waren, maar de tentoonstelling zelf gaf ook een mooi beeld hoe het leven er op Lewis altijd uit heeft gezien.

Het stadje nog even in, wat winkeltjes bekeken en een heleboel folders voor mijn klanten bij de VVV gehaald. Het stadje zag er wat verlopen en grauw uit. Terug naar het huisje, waar de open haard meteen aangestoken werd. Twee heerlijke, maar totaal verschillende , dagen op Lewis. Morgenochtend vertrekken we al vroeg met de veerboot uit Tarbert naar Uig op Isle of Skye.

Benieuwd naar reizen naar de eilanden op de Buiten- en Beneden Hebriden? Kijk op rondreizen in Schotland met eigen vervoer en  rondreizen naar de Schotse eilanden met eigen vervoer

We zullen de reis met veel plezier voor u organiseren.

Geplaatst in Bijzondere plekken, De Hebriden, Reisverslagen Schotland, Reizen Schotland, Schotland | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Een rondreis langs een aantal Schotse eilanden gecombineerd met The Hebridean Whale Trail

 

Kleine vinvis @WWF

The Hebridean Whale Trail heb ik al in een eerder artikel beschreven, maar toen bleven de andere attractieve kanten van de eilanden  Lewis, Harris, North Uist, South Uist en Barra een beetje op de achtergrond. Dit verhaal richt zich wat meer op de natuur, het landschap en de geschiedenis, waardoor u steeds weer keuzes kunt maken tussen zeedieren/vogels kijken op de aangegeven plekken of ook regelmatig een prachtige plek uit de geschiedenis, in de natuur, een museum te bezoeken. Gaat u voor de zeedieren en vogels, dan komt u vast en zeker aan uw trekken: bultrug walvissen, zeehonden, dolfijnen, bruinvissen, Noordse stormvogels, Jan van Genten, zwarte zeekoeten,  zeearenden, sternen, reuze haaien, drie-teen meeuwen, otters, adelaars en alken. Niet allemaal tegelijk en niet overal, maar verspreid over de speciale plekken, die The Hebridean Whale Trail noemt, zult u er vast een flink aantal van uw lijstje kunnen aanvinken. Heel bijzonder!

Butt of Lewis op de Hebriden

Maar het zijn niet alleen deze dieren die deze rondreis zo mooi maken, want de natuur en het landschap is ook overweldigend. Schitterend kusten met steile afgronden, diepe gaten, kolommen in het water, in het voorjaar en vroege zomer heel veel kleurige bloemen op de machair ( bijzonder vruchtbare  grond, die vooral op North en South Uist heel veel voor komt), witte zandstranden, waar het eigenlijk nooit druk is, smalle kronkelige weggetjes met het mooiste uitzicht, dat je je maar kunt wensen.

Kisimul Castle op Barra door @whoogstraaten

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de lange geschiedenis, waarvan nog zo veel bewaard gebleven is en waar je naartoe of in kunt en aan kunt raken. Het kleine kerkje in Rodel  dat door Alexander MacLeod in de 16e eeuw gebouwd is.  Mogelijk bouwde hij de kerk om een nieuwe plaats te creëren voor de begrafenissen van de stamhoofden van zijn clan, als alternatief voor Iona Abbey. In ieder geval was hijzelf de eerste die hier en niet in Iona Abbey werd begraven. Er zijn mooie

Bloeiende machair door @deBoer

grafmonumenten en grafstenen te zien. Verder zijn er verspreid over de eilanden Standing Stones in allerlei maten, stonecircles, grafheuvels en grafkelders,  black houses (zij kregen pas deze naam in de 19e eeuw toen er white houses gebouwd werden, waar vee en bewoners niet meer in 1 ruimte woonden, maar gescheiden waren), Kisimul Castle bij Barra,  het mooie kerkhofje Cille Barra op een steile helling waar in 1865 een bijzondere steen werd gevonden. Er staat een Keltisch kruis op de ene kant en een runen teken op de andere, wat betekent dat een aantal Vikingen, die zich hier vestigden zich tot het christendom bekeerden en de Lewis

South Uist Statue of our Lady of the Isles door @whoogstraaten

Chessmen  die u in het museum in het kasteel bij Stornoway kunt zien.

En houdt u van varen, dan is dit dé  rondreis voor u, want u zit heel wat uurtjes op verschillende veerboten van CalMac.
Klik op Hebridean Whale Trail  om de volledige beschrijving van deze indrukwekkende rondreis te  lezen en Rondreis Island Hoppen met verblijf in hostels en B&B’s  is misschien ook interessant. We zullen hem graag voor u organiseren.

 

 

Geplaatst in Bijzondere plekken, Reisverslagen Schotland, Reizen naar Schotland met hostels, Reizen Schotland, Schotland, Uncategorized | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen